Ο επισκέπτης μέσα από ένα σύγχρονο φίλτρο διεθνών προδιαγραφών γίνεται ο παρατηρητής της νοητής σύνδεσης της γειτνίασης των ψηφίδων που συνθέτουν την ελληνική επικράτεια και αφήνεται σε μια εμπειρία «αγναντέματος», έχοντας την αίσθηση ότι από οπουδήποτε και αν βρίσκεται αντικρύζει κάποιο νησί του Αιγαίου.
Πηγή έμπνευσης στέκονται και οι θαλάσσιες λεωφόροι, τα φυσικά σύνορα που ενώνουν, χωρίζουν και οριοθετούν τους διαφορετικούς τόπους και ο αυτοκινητόδρομος που χωρίζει τα 2 μπλοκ κτιρίων του λόφου με το 3^ο που βρίσκεται πάνω στο κύμα, δημιουργεί ακριβώς την ίδια συνθήκη.
Μέσα από ένα δίκτυο αλληλοσχετισμών μεταξύ των 3 μπλοκ, που παρόλο που το καθένα χαρακτηρίζεται από διαφορετικές αρχιτεκτονικές αναφορές (σύγχρονο αρχιτεκτονικό στιλ, αρχιτεκτονική της Δωδεκανήσου και των Κυκλάδων), ταυτόχρονα διέπονται από κοινές σχεδιαστικές αρχές, οι οποίες συνθέτουν ένα ενιαίο σύνολο κοινής ταυτότητας σύγχρονων ξενοδοχειακών υποδομών που ενισχύει την αίσθηση του «αγναντεύειν».
Η διαφοροποίηση επιτυγχάνεται μέσω των χρωματικών αλλαγών του λευκού και του μπλε. Όσο πιο κοντά στη θάλασσα βρίσκεται το κτίριο τόσο ενισχύεται το λευκό αποδίδοντας τον συμβολισμό του κύματος, ενώ όσο απομακρύνεται ενισχύεται το μπλε της θάλασσας.